De kampioenen en degradatiekandidaten tekenen zich steeds duidelijker af.
In eerste blijft het ongelofelijk spannend aan de top (dat is lang geleden!): Luik staat een HALF bordpunt voor op Namen, dat in de laatste ronde "slechts Borgerhout moet bekampen (Luik zie ik minder scoren tegen KGSRL1). KBSK2 degradeert eervol uit eerste.
In tweede A staat Bredene met een ongeziene 70 punten op kop (dat is een gemiddelde van 7/8 per match!!) en net geen 20 punten voorsprong op nr2, Deurne. Izegem1 degradeert zeker (de theoretische kans op behoud moet ongeveer één op een miljoen zijn, nl Aalst1 verliest met 8-0 van Deurne1 en blijft op 29,5/2; Borgerhout2 verliest met minstens 7-1 van KGSRL2 en niet onbelangrijk: Izegem zelf wint met 8-0 van Oostende1). De tweede degradant is meer dan waarschijnlijk Aalst of Borgerhout.
In derde B zal KOSK2 het moeilijk krijgen om zich te behouden, maar het kan nog - hoewel ze het niet meer in eigen handen hebben. Kampioen met overmacht is Artevelde1, al jaren een goede middenmotor in deze klasse.
In vierde C wint Kortrijk1 gemakkelijk de titel (met een team dat waarschijnlijk terug tweede klasse ambieert). Roeselare moet al gek doen wil het de tweede plaats ontlopen (tenzij Bredene weer zo'n ploeg opstelt als tegen Gistel). In de laatste ronde staat nog immers Kortrijk-Brugge4 op het programma, terwijl Ieper nog KGSRL7 te verwerken krijgt. Voor de degradatieplaatsen lijkt de tweede plaats voor ZWS2 (!) te zijn, naast (alweer) Izegem. Veurne lijkt buiten schot.
In vijfde I wordt Kortrijk2 al even gemakkelijk kampioen voor Deinze (en ietwat verder... Kortrijk3). Dat Roeselare waarschijnlijk nog voor Veurne2 gaat eindigen ligt volledig buiten hun wil (zie hierna).
Veurne1 - Roeselare1:1,5-2,5
Een logische uitslag; Kris aanvaardde het remisevoorstel van Aurèle Lenoir (na twaalf zetten en evenveel minuten) met als argument "met de stelling van Aurèle had ik zeker doorgespeeld"...
Tweede klaar was Bernard, die tegen Bart Meijfroidt een ruimtevoordeel verkreeg om "U" tegen te zeggen. De winst liet daarna niet zo lang meer op zich wachten.
Derde was Luc Rogiers, die met zijn eigen 1.Pc3 opening een zeer gezonde stelling uitbouwde en met een venijnig f6 de winst zeker stelde tegen Dave Harteel.
Ikzelf (YS) speelde op bord 1 een zoveelste onderonsje met Geert Danneel. We raakten - zonder dat ik mij ervan bewust was - in een theoretische stelling die we al eens in een rapidpartij op het bord hadden gehad. Mijn gebrek aan vorm liet zich voelen en minstens drie keer koos ik voor de verkeerde voortzetting. De eerste keer gunde Geert het mij nog, maar de tweede keer kostte mij een pion en de derde keer eveneens. Het toreneindspel K+T+gh tegen K+T speelde ik dan nog niet optimaal (soms is dit remise te houden), zodat ik Geert na wat patgrapjes uiteindelijk het mat gunde.
Er was in Veurne een aandachtig toeschouwer (die wschl ontgoocheld over het spelpeil was), maar deze mistery guest gaan we misschien wel nog meer zien in Roeselare....
Yves Surmont
KBSK6 - Roeselare2: 0-4
Blunder van de jeugdleider van Brugge, die dacht dat ze bye waren: geen ploeg dus en Roeselare met een ongelukkig verkregen 0-4 terug naar huis. Ik denk dat alle betrokkenen wel liever gespeeld hadden...
Yves Surmont
De 10de ronde speelden we uit tegen T.S.M., een 20 minuutjes rijden naar Mechelen. Bij aankomst in hun lokaal bleek onmiddellijk dat het geen gemakkelijke namiddag zou worden voor ons want met een half moedwillig, half gedwongen verzwakte ploeg tegen een T.S.M. die compleet was, stond een open strijd op het programma.
De wedstrijd begon in mineur door Enes die zijn GSM liet rinkelen. Dat dit al de 2de keer is in de interclub, is toch wel erg nonchalant.
Ik speelde zoals verwacht tegen een talentvolle jeugdspeler Vanlerberghe (2210). Echter voorbereiden was onmogelijk geweest daar ik geen bruikbaar materiaal had teruggevonden. Een Franse Steinitzvariant kwam op het bord wat misschien op topniveau niet de meest kritieke test is, maar waar ik in de loop van de jaren een zeer grote plusscore had mee opgebouwd.
Ook in deze partij kwam ik snel in een typestelling waarin ik mij comfortabel voelde en toen mijn tegenstander na een denkpauze van bijna 50 minuten besliste om zijn passieve, maar stevige stelling te forceren was het plots snel uit. In tijdnood kon Filip de varianten onmogelijk nog uitrekenen. Op zet 32 gaf hij op met de vlag op vallen en waarin hij beslissend materieelnadeel zou verkrijgen.
Op bord 1 overleefde Daniel met wat moeite de opening en werd een snelle remise getekend op voorstel van Mathias.
Pieter kreeg een pak slaag op bord 3. Bijna ontsnapte hij nog toen Steff verzuimde de kill onmiddellijk uit te voeren maar de stelling was te slecht om ooit realitische overlevingskansen te verkrijgen.
Robert speelde zijn Bilguer variant van 1895 opnieuw, nu tegen Raf. Ik had 2 jaar terug in de Open van Leuven mogen ondervinden dat je het variantje niet mag onderschatten en ook Raf had daar blijkbaar moeite mee. Een paar zwakkere zwarte zetten later en Robert won al een stuk en de partij.
Op 5 speelde Marcel een keurige remise met zwart. Beide spelers herhaalden de zetten in een ingewikkelde stelling waar het voor mij niet duidelijk was wie nu precies beter stond.
Bord 6 speelde Guy een verdienstelijke partij maar het moet gezegd dat Vanparys het erg goed speelde en met het nodige geduld langzaam zijn voordeeltjes opbouwde tot een winststelling.
Greta ging net na de opening in de fout en Robert Vercammen maakte bekwaam af.
T.S.M. won dus de match met 5-3 waarna Deune in zijn laatste wedstrijd best nog eens alles uit de kast haalt om de 2de plaats veilig te stellen.
Met vriendelijke groeten,
Helmut Froeyman