De kampioenen en degradatiekandidaten zijn gekend... en het was nog eens spannend dit jaar!
In eerste was het ongelofelijk spannend aan de top (dat is lang geleden!): Luik won uiteindelijk terecht met een half punt voorsprong op Namen.
In tweede A was Bredene al zeker van de titel en ze hebben een off-day genomen op de laatste dag. Naast Izegem degradeert ook Aalst, toch ook geen klein team.
In derde B ontsnapt KOSK2 op het nippertje aan degradatie; pechvogels van dienst zijn MSV en Chesspirant. Het moet gezegd dat ze een steuntje in de rug kregen van Bredene, hoewel ze zelf ook voor de andere helft van het werk zorgden door Chesspirant met 5-1 te verslaan.
In vierde C wint Kortrijk1 gemakkelijk de titel. Roeselare rondt een mooi seizoen (dank U, Luc) af als tweede - volgend jaar nog beter? Degraderen: Izegem2 en ... niet ZWS2, maar Veurne!. Veurne won wel het onderlinge duel met ZWS, maar moest toch een testmatch spelen - iets waar de spelers niet op voorbereid waren (andere verplichtingen). Veurne vond dan ook dat het weinig zin had om verzwakt aan te treden tegen een ZWS dat wschl wel met een zo sterk mogelijke ploeg zou aantreden en gaf forfait. Jammer...
In vijfde I wordt Kortrijk2 al even gemakkelijk kampioen voor Deinze (en ietwat verder... Kortrijk3). Roeselare2 eindigde uiteindelijk nog negende, want ook KOSK5 werd nog ingehaald.
Roeselare1 - Bredene4: 2-2
"Slechts" een gelijkspel en dit kost ons misschien een stek als beste tweede om ook naar derde te gaan... maar dan waren we er misschien nog niet klaar voor?
Roeselare 1 had een zwak Bredens team te bekampen. De 2-2 was dan ook eerder een ontgoocheling. Luc Rogiers speelde remise tegen Maarten Passchijn (1890).
Kris verloor (snel?) van een gelijkwaardige tegenstander (Dieter Werkle 1882). Maar de magere score van de topborden werd niet helemaal rechtgezet door de onderste borden: Bart speelde eveneens "slechts" remise tegen Danny Braet en Marc won dan wel volgens plan van Armand Gansemans - gezien het eloverschil hadden we op dit bord niets anders verwacht.
Yves Surmont
Roeselare2 - Veurne2: 3-1
De tweede ploeg kon dit jaar niet echt overtuigen, maar voor veel spelers was het weer wijze lessen opdoen.
Tegen Veurne werd een walk-over neergezet (niet in het minst geholpen door een forfait op het laatste bord) - enkel Salvatore verloor.
Conclusie en vooruitblik voor volgend jaar
Iedereen mag het weten: Roeselare heeft titelambities; nu Kortrijk en Bredene hun promotietocht kunnen verderzetten, vinden we dat het aan ons is.
Met twee sterke eerste borden en een stabiel bord 3-4 (Bart, Kris, Bernard en Marc zijn een viertal homogene spelers die onderling inwisselbaar zijn) kunnen we een in de breedte sterk team opstellen.
Daarnaast komt ook Sander in the picture om op bord 4 aan te treden. Gezien zijn prestaties in de liga en het Brugs lentetornooi lijkt hij klaar voor vierde nationale.
Dat we ons profileren als titelkandidaat betekent niet dat we kampioen gaan spelen - het is altijd makkelijker om in een hogere reeks te blijven dan in een lagere reeks kampioen te spelen.
In de andere reeksen schat ik de evoluties zo in:
- in eerste klasse gaat Bredene voor kampioen, met als uiteindelijk doel: de Europese beker.
- in tweede klasse doet Deurne misschien weer een gooi naar de titel; dit jaar hebben ze zonder problemen in de schaduw van Bredene tweede gespeeld.
- in derde klasse zullen ex-tweedeklassers Aalst en Izegem wel pogen om terug naar tweede te gaan. Echter voor onze buren in Izegem zal veel afhangen van de bereidheid van de Nederlanders om in derde te spelen en van de bereidheid van de andere Izegemse spelers om elf ronden aan te treden. Met hun huidige topborden is Izegem niet meer dan één van de betere teams in derde; het is geen uitgesproken favoriet.
- in vierde klasse gaat Roeselare voor de titel. Grootste rivalen zullen zijn: Brugge (sterk jeugdteam), ZWS (dat misschien wat beter gaat opletten dit jaar) en de degradant van derde klasse. Ieper kan meespelen voor het podium, maar hoewel dit team in de breedte sterk is, ontbreekt hen een "echt" topbord om ook eens matchen met groot verschil te winnen. En hoe sterk is het gepromoveerde Kortrijk?
- in vijfde mag Roeselare eens proberen om meer te doen dan te fungeren als meeloper. Gezien de sterkte van het eerste team, kan er misschien een speler uit team 1 zakken naar vijfde om daar wat te helpen?
Yves Surmont
In de laatste ronde moest Deurne tegen Aalst trachten de 2de plaats vast te houden maar dit liep niet van een leien dakje. Verscheidene spelers van onze ploeg waren niet in vorm en bovendien hadden we 2 lage reserveelo's opgesteld op de laatste borden. Aalst had hun sterspeler Draftian thuisgelaten waaruit bleek dat Aalst in behoud niet meer geloofde. Spijtig voor hen want achteraf bleek dat Aalst slechts een puntje tekort kwam om in 2de klasse te blijven.
Ikzelf speelde tegen Dirk Verlinden. Het systeempje dat ik tegen mijn Hollandse stonewall tegenkreeg, had ik ooit eens 10 jaar geleden op het bord gehad maar ik kon mij niets meer herinneren en moest opnieuw alles uitvinden aan het bord. Dit lukte erg goed maar nadat ik een pion had gewonnen, verliep de digestie minder soepel. Wit kreeg erg gevaarlijke compensatie en pas tegen de tijdnood aan, kon ik de druk verlichten. Net voor de 40ste zet won ik een 2de pion dankzij een misrekening van wit. Daarna was de stelling gewonnen en alhoewel ik zeker geen grootse vorm toonde, kon ik toch het punt bijschrijven na 62 zetten.
Daniel overleefde met veel moeite het Boedapestgambiet van Marc Ghysels. Toch liet Daniel geen snelle remise optekenen want hij bleef risico's nemen en sloeg het ene remisevoorstel af na het andere. Echter echte winstkansen kon Daniel niet creeren. Uiteindelijk werd remise besloten toen alle materiaal van het bord verdwenen was.
Op bord 3 won Ronny een voor hem zo typisch rustige partij. Ogenschijnlijk heeft zwart alles onder controle maar Rony toont met fijn positioneel spel aan dat het iets complexer ligt. Voor zijn lager gekwoteerde tegenstander is het allemaal iets te moeilijk en nadat hij een pion achtergeraakt, laat hij zich gewillig naar een compleet verloren eindspel leidden.
Arie op bord 4 wint een mooie Trompovsky partij. Met actief stukkenspel wordt Freddy Van Hee op knappe wijze vastgezet en in tijdnood gaat het compleet bergaf voor de witspeler.
Pieter heeft het heel wat moeilijker op bord 5 tegen Robijn Verlinden. De tegenstander heeft een elo van 1974 maar ik wist dat hij al ooit boven de 2150 gestaan heeft zodat er best niet onderschat kon worden. Pieter zette de partij nogal slapjes op en verwachtte wellicht een minder hardnekkige tegenstand. In elk geval besefte Pieter dat hij na zet 31 geen enkele winstpoging meer kon ondernemen en stelde verstandig remise voor wat ogenblikkelijk werd aangenomen.
Robert kreeg op bord 6 een onbekende jonge speler aan het bord. In het loopgravengevecht kwam Robert na uren strijd uiteindelijk met voordeel eruit maar in het eindspel moet hij ergens slordig gespeeld hebben want plots stond het weer gelijk. Toen Robert enkele risico's nam, begon het zelfs bedenkelijk uit te zien. Echter net toen er klaarheid over de stelling zou geschept worden, werd er tot remise besloten.
Op bord 7 maakte Guido Leyssen een foutje in een gelijkstaand middenspel wat hem onmiddellijk een pion kostte en een kapotte pionnenstructuur. Toen nog meer materiaal verloren zou worden, vond Guido het welletjes en gaf op.
Konijnenleverancier Guido Eycken kreeg een serieuze beloning voor zijn invallersrol in de 1ste ploeg op bord 8. Vooreerst kwam een erg aantrekkelijke dame aan zijn bord zitten. Guido was zo in de ban van de charmante jonge dame dat hij al snel een stuk in de aanbieding plaatste. Toen Guido zag als echte gentleman dat de digestie niet erg lekker verliep voor de arme dame, stelde hij grootmoedig met een stuk minder remise voor en inviteerde hij haar om samen konijnen op te eten. De dame was zo erg geschokt van het voorstel dat ze geen zinnige zet meer kon spelen. Ze verloor het extra stuk en ging nog steeds in erg gunstige positie door de vlag.
Eindresultaat 5,2-2,5. Dit bleek voldoende te zijn om de 2de plaats vast te houden. Bredene was welliswaar verzwakt tegen Hoboken opgekomen maar bleef het binnen de fairplay regels spelen door slechts de helft van hun basisploeg te vervangen met bestuursleden uit Bredene.
Voila het seizoen zit er op. Ik haalde een behoorlijk 7/11 en volgend jaar hoop ik er terug bij te zijn.
Met vriendelijke groeten,
Helmut Froeyman