In vierde had Roeselare 1 titelambities, maar het plotse overlijden van Luc Rogiers heeft daar een grote domper op gezet. We spelen dit jaar dus gewoon voor een podiumplaats.
Roeselare 2 heeft dit jaar het geluk dat ze wel telkens met ons uit en thuis spelen - het zal de ploeggeest ten goede komen (niet dat er op dat vlak problemen zijn - verre van).
Ieper1-Roeselare1: 2-2
De eerste ploeg kwam ruimt op tijd aan in het lokaal van Ieper - een soort toneelzaal in een schooltje met notelaars op de speelplaats.
Op bord 1 kreeg YS Regis Segers tegen; het werd een gesloten Siciliaan annex Grand Prix, waar ik een beetje vergat om na Pd4 zijn Lb5 eraf te slaan. Het gevolg hiervan was een ontwikkelingsachterstand, die me algauw een pion kostte, wou ik niet meteen passief staan. De rest van de partij "vergat" Regis me af te maken, terwijl ik slechts één ijzer in het vuur had: proberen Pf5-g3 te spelen en de h-lijn te openen. Uiteindelijk werd het een taktische afslachting op mijn damevleugel, maar Regis vergat in zijn tijdnood de dames te ruilen en verloor aldus een loper. Zijn stelling was echter nog altijd zo goed, dat hij nog steeds op winst kon spelen. Een tweede blunder volgde echter onmiddellijk en zwart kon plots beslissen met een mataanval - een gestolen punt eigenlijk.
Kris moest het Siciliaans van Philippe Lepers bekampen en speelde hem in recordtempo in een wat gedrukte stelling - meer had hij echter niet en het remisevoorstel van zwart werd onmiddellijk aanvaard.
Sander had zwart tegen de Morra van Christiaan Vanroose en na een gans middenspel verdedigen stond er een eindspel van wit paard tegen zwarte loper op het bord. Wit zette zijn paard echter op ... h8 (!?), waarna zwart naliet om het te vangen met Kf6. Remise uiteindelijk.
Op bord vier mocht Fabio voor het eerst sinds lang nog eens een interclubpartij aanvatten en dan nog wel tegen levende legende (en liefhebber van klassieke muziek) Hugo Spilliaert. Hij verzeilde in een Frans-Siciliaanse stelling met druk tegen zijn d4-pion en verloor wegens de zwakte van zijn onderste rij.
2-2 dus en een resultaat waarmee beide clubs tevreden mee mogen zijn.
Achteraf werd nog het idee geopperd om (gezien het rijke verleden op dat vlak) nog eens een vriendenmatch te organiseren - wordt uitgewerkt...
Yves Surmont
Ieper2 - Roeselare2: 2-2
De tweede ploeg kreeg een sterker Ieper te bekampen en behaalde eveneens een mooie 2-2.
Bord 1: Jan: Tarrasch met zwart, uit theorie op zet zeven. Jan heeft het loperpaar voor een zwakke c-pion.
De rest van de stukken wordt ontwikkeld en plots sluipt er zetherhaling in de stelling en beide partijen berusten in remise.
Bord 2: Eric: Skandinavisch, foutje gemaakt door Eric in de opening (gefianchetteerde toren) kunnen rechtzetten en met een goede verdediging (lees aanval)
remise afgedwongen, eerste klaar.
Bord 3: Peter: Schotse afruilvariant waarbij de dame in het centrum kwam; wordt niet gespeeld zegt de Jan. Maar ik heb toch mooi gewonnen toen ik enkele zetten later, die dame opjaagde en ze de verdediging van een stuk moest laten gaan. Gevolg ikke zuiver een stuk voor, dank u geen applaus nodig...
Tegenstander speelde door, maar gelukkig was ik wakkerder dan in Kortemark waar ik `s morgens schandelijk een stuk weg gaf.
Bord 4: Johan: Moest om drie uur naar een babyborrel en zat duidelijk met zijn gedachten bij... ? (de jonge moeder?)
Een vernietigende aanval van zwart kon hij slechts afslaan door drie pionnen te geven.
Johan speelde het hopeloze eindspel wat lang door; tegen beter weten in (?) of om ons (de wachtenden) wat te kl*ten???
Peter Degrieck en de rest
Eisden-Deurne: 6,5-1,5
6 maanden geleden was het dan ik nog een serieuze partij gespeeld heb en dat kon je ook bemerken tijdens mijn 1ste Belgische interclubpartij van het seizoen. Dit seizoen word ik opnieuw geplaatst op bord 2 wat betekende dat ik in de 1ste ronde uitkwam tegen Tom Bus, een Nederlander van net geen 2300 elo. Een Siciliaanse Rauzer kwam op het bord waarbij zwart een variant koos die ik recent nog in blitz tegengekregen had door Daniel Sadkowski. Echter uitgezonderd zet 10.Lf6: wat Daniel mij toen had toevertrouwd, had ik het systeem nog niet thuis bekeken. Uiteraard dom maar er zijn altijd wel nieuwe schaakvarianten te bekijken en in de resterende uurtjes die ik nog kan spenderen aan het schaken was die opgave tussen de mazen van het net gevallen.
Dit gebrek trachtte ik dan maar te compenseren door de creatieve toer op te gaan waardoor mijn tegenstander zich al snel ongemakkelijk begon te voelen en hij op zet 13 een remisevoorstel deed. Ik weigerde onmiddellijk. 250km rijden om dan in een uurtje remise spelen is belachelijk. Daarbij dit seizoen zal ik slechts een handvol interessante partijen kunnen spelen dus elke zondag die ik opoffer wil ik dan ook maximaal gebruiken.
Het resulterende middenspel was erg ingewikkeld en wanneer zwart de stelling opengooide voor zijn loperpaar maakte hij een zware strategische fout. Met de koning in het centrum is dit zelfmoord maar ik profiteerde niet optimaal. Ik zag het erg sterke stukoffer met 23.f5 maar mijn onzekerheid over de varianten liet mij na een half uur beslissen om slechts voor pionwinst te kiezen.
Uiteraard was dit een slechte keuze wellicht ingegeven door het gebrek aan competitieritme. Niet perse omdat de zet erg slecht was maar vooral omdat ik door het getwijfel in tijdnood was geraakt. De echte fouten volgden hierna snel met als toppunt 26. Tfd3 waarna ik pardoes een stuk weggaf met een stap 1 combinatie. Valery het is dus 26. Tfd3 i.p.v. 26. Tfe3 wat op de website vermeld staat. In een blunderrijke wederzijdse tijdnood kreeg ik daarna nog 2 kansen om de stelling gelijk te trekken maar ik was meer bezig met de vlag dan de stelling en deze kansen liet ik dan ook voorbij gaan. Uiteindelijk viel mijn vlag en bleek dat we net de 40 zetten hadden gehaald. Het kalf was ondertussen wel verdronken en ik gaf dan ook onmiddellijk op.
De rest van de ploeg had evenmin een leuke start. Daniel, Ronny, Robert, Pieter en Steven werden vrij hardhandig van het bord gezet. De ene wat sneller dan de andere maar over het algemeen heb ik in geen enkele partij gezien dat we op iets meer aanspraak hadden kunnen maken. Marcel had het evenmin gemakkelijk maar kon na wat zwoegen het halfje op het droge halen. In de eindstelling had hij zelfs een pion meer maar die had weinig betekenis.
Gelukkig kon Guy op bord 7 de eer nog redden met een mooie zwartoverwinning tegen een iets hoger gekwoteerde tegenstander.
Eindstand 6,5 - 1,5 Eisen - Deurne dus volgende maal hopelijk veel beter.
Helmut