Roeselare1-Izegem1: 10-6 (3-1)
Jawel, Roeselare wint van Izegem 1; dat moet een primeur zijn. Maar we gaan niet lachen met de problemen van onze buurclub. Het duel had volgens de elopunten best spannend moeten zijn, maar de bordresultaten geven een behoorlijk goed beeld van de strijd weer.
Spannend was het wel een beetje op bord 1 en 2, waar remise niet meteen in de hoofden van de vier spelers op kwam. Bord 1 zag een leuke partij (uit een miskleun van een opening van wit), maar de remisegrens werd met moeite overschreden. Bord 2 zag Kris de rappe een Grünfeld (zeldzaam op clubniveau) hanteren tegen "Seba"; een aangenaam duel, waarin wit een vrijpion thematisch verzilverde naar een plusstuk, maar tenslotte te weinig pionnen overhield om van het eindspel T+P versus T nog iets te breien.
Bord 3 en 4 zag Roeselare triomferen - een beetje waar we op gehoopt hadden, maar het liep niet van een leien dakje: deze borden waren het langst bezig om geduldig hun voordeel uit te puren naar winst.
Een beetje sneu voor Izegem dat we onze grootste winst net tegen hen moeten halen, maar zij hebben nog wat potentieel achter de hand... En nu ga ik stoppen om grammaticale nonsens te publiceren.
Yves Surmont
Roeselare2-Deinze1: 9-7 (2,5-1,5)
En ook Roeselare 2 blijft scoren! Dit keer waren het Sander en Peter die voor de punten zorgden. Sander gebruikte hiervoor een recente techniek die zowel in opening, middenspel als eindspel goed is voor het volle punt: het GSM-gambiet. Peter had ook een makkelijke klus op bord vier (dit in tegenstelling met ronde 3).
Fabio haalde als combat mode nog eens zijn interclub instellingen boven (bemerk de verschillen met de "lentetornooi-mode" en de "ck-mode") en werd taktisch weggespeeld (grapje Fabio). Ter compensatie nam ik hem dan maar mee naar Kasparov de dag erop. Erik stond wat elopuntjes af aan Andy De Clercq, maar daar lag hij niet wakker van.
Peter Degrieck en de rest
Deurne - Herve: 5-3
Een voor mij totaal onbekende ploeg uit Wallonie, nl Herve kwam gisteren op bezoek in Deurne. Ik kreeg op bord 2 Duric Slavko (2270) tegen die mij een zijvariantje voorschotelde tegen mijn Hollandse stonewall. Na 9 zetjes stelde hij al remise voor en alhoewel ik niet erg gerust was in mijn opstelling, verkoos ik toch om door te spelen. Met goed spel kon ik het evenwicht behouden maar ook niets meer dan dat. Nadat mijn gemaneuvreer om een gaatje te vinden op niets uitdraaide en enkel mijn tegenstander kansen begon te krijgen, vond ik het verstandig om het rempedaal in te drukken. Mijn tegenstander was nog steeds tevreden met remise en ging dan ook zetherhaling niet uit de weg.
Op bord 1 had Daniel zich goed voorbereid en kon een vroeg openingsvoordeeltje vasthouden en langzaam uitbreiden tot een winnende stelling. In vliegende tijdnood werd de tegenstander mat gezet.
Ronny op bord 3 ving met groot gemak het aanvallend spel op van Marcel Thirion. De offers werden rustig aangenomen en het puntje viel daarna al snel binnen.
Robert experimenteerde in de opening met g5 maar dat gaf al snel problemen. Zoals gewoonlijk trachtte Robert dan maar te compliceren. De stelling verbeterde er echter niet op. Net op het moment dat het ergste verwacht kon worden, stelde de tegenstander remise voor. Robert kon uiteraard niet anders meer dan aannemen.
Marcel speelde een zijvariantje tegen de Draak en kreeg geen voordeel uit de opening. Op zet 20 werd reeds slapjes tot remise besloten.
Pieter speelde een complexe partij tegen Philippe Sauveur. Hij kwam een pion achter maar kreeg er een sterke aanval voor. De tegenstander verdedigde echter alles uit en het resulterende eindspel was compleet verloren.
Rudi op 7 had een zwarte dag want hij kreeg een zware koningsaanval over zich heen. Dat hij het nog remise heeft kunnen houden, was puur de verdienste van de tegenstander die morste met de vele kansen.
Op het laatste bord speelde Guy een mooie hakpartij. Het erg voorzichtige openingsspel van de tegenstander werd gecounterd met harde mokerzetten en op zet 24 moest wit reeds de vlag strijken.
Einduitslag 5 - 3 wat een normale uitslag is tegen dit kaliber.
m vr gr,
Helmut Froeyman