De Torrewachters Roeselare

Na het slippertje thuis tegen Deinze hadden de Torrewachters wat goed te maken. De kalendermaker was hen gunstig gezind en had een verplaatsing naar rode lantaren Doornik geregeld. Het was toch opletten geblazen want een rat in het nauw kan soms raar uit de hoek komen. Ook kapitein Bernard was er niet gerust in: Toen hij hoorde dat er in Kain werd gespeeld, botste hij tijdens zijn voorbereiding op de bijbelse legende van Kain en Abel. Voor de niet-bijbellezers onder ons, Kain en Abel waren zonen van Adam en Eva en Kain vermoordde zijn broer Abel en zorgde daarmee voor de eerste broedermoord in de geschiedenis van de mensheid. Gelukkig waren de ronddolende geesten van Kain en Abel de Torrewachters genegen...

Eerste bord Martijn kwam behoorlijk uit de opening, ne 'propere' stelling zeggen ze in de 'Westflanders' maar hij blunderde dan domweg een kwaliteit (toren) weg en stond eigenlijk verloren. Er was amper een kwartier voorbij en Martijn dacht serieus aan opgeven tot zijn rivaal hem vreemd genoeg remise aanbood. Dit godengeschenk kon hij niet laten liggen en de vredespijp werd gerookt. Yannick was invaller van dienst voor Warre en hij deed het verre van slecht daar op dat vierde bord. Yannick 'was a man with a plan': Hij offerde een pionnetje in de opening om de dames te kunnen afruilen en de koning het recht op de rokade te ontnemen. Vervolgens centraliseerde hij zijn stukken, waarbij vooral zijn loperpaar dodelijk was. De Doornikker had moeite om zijn stukken naar goede velden te spelen en hij verloor serieus wat tijd. Uiteindelijk peinsde hij een 25-tal minuten over één tegenzet om vervolgens te blunderen. Iets wat iedereen wel eens tegenkomt in zijn schaakcarrière. Net voor de Roeselaarse matzet gaf hij dan ook ontgoocheld op. Fabio kwam uitstekend uit de opening en vervolgde ogenblikkelijk zijn goede start met een koningsaanval en gevaarlijke pionnenstormloop. Zijn overbuur bleek echter een taaie klant te zijn en Fabio brak zijn tanden stuk op zijn creatieve verdediging. Na heel wat geschuifel kon Fabs via een diagonaal een zwak punt in de vijandelijke koningsstelling overbelasten met zijn dame. Dat manoeuvre verzwakte zijn eigen stelling, maar gelukkig was de Doornikse focus vooral op de eigen defensie gericht. Uiteindelijk moest de Doornikker plooien en een toren geven om het onvermijdelijke te voorkomen. Enkele zetten later zag hij in dat verder spelen geen zin had en gaf hij op. Bernard was voor deze keer de langst schakende Torrewachter van de namiddag. Er werd door beide tegenstanders niet gerokeerd en er ontstond een pittige stelling. Burny kwam een pionnetje voor, maar dat had aanvankelijk weinig invloed. Naarmate de minuten op de klok wegtikten, kwam de stelling meer en meer open. De Doornikker kwam na veel hersengekronkel in zware tijdnood en dat werd hem fataal. Een logische en op het eerste zicht normale zet werd door Bernard met een mat in 8 (!) beantwoord. Jonathan werkte echter goed mee en speelde niet de beste verdediging en zo werd het een mat in drie en dat kunnen Torrewachters met de ogen dicht oplossen. 0.5-3.5 en hiermee was de blamage uit de vorige ronde uitgewist. Met nog Brugge thuis in de laatste ronde is plaats twee in de eindstand binnen handbereik...